Het zijn onzekere tijden, maar dit kunt u van ons verwachten!

Er is al veel gezegd en geschreven over de huidige crisis. Zowel persoonlijk als zakelijk, waarbij onder andere veel bedrijven het moeilijk hebben om het hoofd boven water te houden. Als Opstap mogen we echter niet klagen. Dagelijks monitoren we de ontwikkelingen en net als onze opdrachtgevers werken we er hard aan om de voortgang van het werk overeind te houden. Gelukkig ervaren wij als Opstap dat onze mensen en de bedrijven waarvoor zij werken nog volop actief zijn. En als het bij u doorloopt, dan ook bij ons!

Lees meer...

Onze economie komt gelukkig stapje voor stapje weer op gang. De horeca en middelbare scholen mogen hun deuren op 1 juni weer openen, sportscholen op 1 september, alhoewel die datum de nodige protesten oproept, en de kappers en onderwijzers op de basisscholen zijn inmiddels weer aan de slag gegaan. Maar als je nog niet open bent en nog geen klanten kunt ontvangen, dan zal er eerst nog wat moeten gebeuren waar je nu nog mooi de tijd voor hebt…

Meer dan ooit blijkt dat een Europese aanpak niet bestaat in de bestrijding van COVID-19. Sterker nog, er worden zelfs vijanden gemaakt op landenniveau, waarbij het de Italianen zijn waar Mark Rutte maar beter even geen pizza moet gaan eten. We zijn wat eigenwijs en volgen een andere koers dan bijvoorbeeld België of Duitsland. Maar op kleinschaliger niveau is er ook wat vreemds opgevallen, waarbij we alvast verklappen dat het bovenstaande plaatje, zonder mensen, niet de werkelijkheid weergeeft.

opstap 10653

De komende jaren zijn enkele tienduizenden nieuwe medewerkers in de bouw-, infra-, schilder- en afbouwbranche nodig. Deze extra werkgelegenheid is alvast goed nieuws. De uitdaging is echter om de benodigde medewerkers te vinden. Onze vorige blog was gericht op een charmeoffensief. Dit keer laten we zien wat er gedaan wordt om het tekort aan personeel in te dammen. We kwamen zelfs met deze aanpak op TV.

Het beeld wat veel mensen hebben van de bouwsector klopt niet. In de vakkrant “Bouw & Aanbesteding" van december 2019 staat dat twee op de drie Nederlanders vindt dat het beroep van bouwvakker te weinig waardering krijgt vanuit de samenleving. Toch zegt 27 procent begrip op te kunnen brengen dat jonge ouders niet willen dat hun kind bouwvakker wordt. Waarom ontbreekt er dan nog steeds een gerichte aanpak om meer draagvlak voor de bouwvakker te creëren?

“Werkgevers weten niet goed hoe ze de millennial in dienst kunnen houden.” Deze zin las ik recent in de zaterdageditie van de Telegraaf. Het ging daarbij over de generatie die tussen 1985 en het jaar 2000 geboren zijn, mensen die nu tussen de 20 en 35 jaar oud zijn. Ook in de bouw- en schilder- en afbouwbranche herken ik deze uitdaging. Daarom ben ik mij eens verder gaan verdiepen in deze generatie en besloot deze oproep te doen.

Bouwen en gezondheid vormen een uitdagende combinatie. Er is namelijk meer menselijke energie nodig die nu onvoldoende gebruikt wordt. Een kritisch betoog.

Ken je het spreekwoord ‘goedkoop is duurkoop?’ Als je ergens weinig voor betaalt en het van slechte kwaliteit is, dan ga je alsnog de rekening betalen, is wat het zo ongeveer betekent. En dat is zeker het geval met goedkope bouwmaterialen die door bouwbedrijven gebruikt worden. Kijk maar:

Van 130 kilometer per uur weer naar 100. Een onnodige maatregel want we staan vooral in de file.

Breng de werkelijke loonkosten in kaart door gebruik te maken van Loonkompasnl.nl. Dan weet je als werkgever of je blij of niet blij bent.

Met een kleine knipoog geschreven naar de stereotyperingen die nog steeds in de bouw en het schildersvak bestaan. Meer vrouwen zijn welkom.

Een schokkende foto, maar wel de realiteit; werken in de bouw is helaas niet zonder gevaren. De meeste fatale bedrijfsongevallen gebeuren in de bouw en lang niet alle bouwongevallen worden gemeld bij de Arbeidsinspectie, vaak omdat er hoge boetes tegenover staan. Vandaar dat we er eens aandacht aan willen schenken in de vorm van een aantal logische en een aantal mogelijk onverwachte tips.

Sommige mensen gaan door, waar anderen allang gestopt zouden zijn. Jimmy Hoekman van 67 jaar is zo iemand. Discussies over het bereiken van zijn pensioenleeftijd kent hij niet en hij is een inspirerend voorbeeld, waaruit blijkt dat eerlijke ‘arbeid’ heel veel werkplezier brengt. Dit is zijn verhaal:

Om maar eens met de deur in huis te vallen; in Nederland is er in een aantal branches een groot tekort aan goed opgeleid personeel. In de meeste gevallen betreft het werkzaamheden waarbij de handen gebruikt worden. En daar zit een positieve boodschap in, die mogelijk interessant is voor mensen die een denkberoep gekozen hebben waar minder of geen toekomst in zit. Kijk maar:

“Aanpassen is niet echt nodig, want ik hoor hier ook echt thuis. Mijn humor wordt gewaardeerd, mijn vriendinnen snappen mij niet, maar de mensen op mijn werk wel!”, dat was een antwoord van Samantha die via Opstap het schildersvak is ingegaan. We vroegen haar of het uitdagend was om voornamelijk tussen mannen te werken. “Timmervrouwen bestaan ook, met dank aan de feministen, maar ik ben gewoon schilder”, was ook zo’n mooie uitspraak van haar. Maar waarom heeft ze voor deze baan gekozen?

In onze vorige blog stelden we de vraag of werknemers met een zwaar beroep eerder zouden mogen stoppen. Die discussie doet veel stof opwaaien, ook in de politiek, omdat het categoriseren van het begrip ‘zwaar’ een behoorlijke uitdaging is. Dat lossen we dus niet zomaar op. Waar we wel in mee kunnen denken is de manier waarop je ‘werk’ zowel lichamelijk als mentaal aangenamer kunt maken, waardoor zelfs werknemers met een zwaar beroep minder vaak uitvallen.